Yolculuklarımız bitmesin!

'Zaman ne kadar da çabuk geçiyor' demeden edemeyeceğim. Bu bloğu açalı dört yıl olmuş. Ve toplamda 4 yazı bile yazmamışım. O zamanlar ofis insanı olan ben sıkıntıdan patlamak üzere olduğum zamanlardan birinde buna sarılmışım demek ki. Aradığım huzuru sadece iki yazılık bulmuşum herhalde ki sonrasında asılı kalmış. Oysa ki ben hep yazarım. Kağıt ya da ekran kullanmayınca kimseye ulaşmıyor tabi. Bunca zaman da yazmaya devam ettim. Bazen öyle hissediyorum ki yazmazsam deliricem ya da sanki kusma refleksimi çalıştırsam bir öğürsem yazılar dökülecek ortaya. Bunu neden hissediyorum bilmiyorum. Belki bilinç altımdaki suçluluk duygusundandır. Bir şey üretememe sürekli tüketme hali kendimi suçlu hissetmeme neden oluyor. Çok iyi bir film izlediğimde ya da güzel bir kitap okuduğumda da hasıl oluyor bu duygu bana. Yani aslında yazıyorum ama zaman ayırıp okumanıza gerek var mı bilmiyorum. İshal olmuş bir zihin gibi. Mesela bu cümle cok tanıdık geldi şimdi bana. Kopya olabilir bir yerden! Anlaşılacağı üzere artık bir ofis çalışanı değilim. Artistik tavırlara  girecek değilim 'ay yıllarca kurumsal sektörde emek verdim, sonra dayanamadım bastım istifayı şekerim' gibi bir durum yok. Gayet beceremedim. İyi bir şirket, güzel bir iş yeri, fena değil br maaş, öğle yemeği, servis ve bedava internet. Daha ne olsun! Ama ben beceremedim. Şirketimin hakkını yemeyeyim beni barındırmaya çalıştılar ama olmadı. Neyse zaten sonra ben barınamadim ruhum masama sığmadı. Excel bastı falan filan. Neyse işe tahammül etmemin tek yolu o yıl içinde yapmayı planladığım seyahatlerdi. Aslında bu blog da onun için açılmıştı. Seyahat tecrübelerimi paylaşayım diye ama sonra ben ofiste öyle karardım ki kimseye aydınlık bir şeyler yazabileceğimi düşünmedim sonra üşendim tabi. Aradaki bu dört yılda böyle bir sürü blog ve seyahat siteleri açıldı. Geçen hafta yapmayı planladığım Midilli seyahati için blogları okuyordum da tarz olarak genelde günlük gibi yazılar olduğunu gördüm. Yani gercekten gezi planlarken pratik bilgilere ihtiyacı olan biri için okuması çok da gerekmekyen epey ayrıntılı yazılar vardı. Neyse işte ben de bu unutulmuş bloğa geri dönüp hayatta en çok sevdiğim şeyi,seyahat tecrübelerimi paylaşmak istedim. Yolda olmayı çok seviyorum. Zaten bloğumun adı da içinden yazı değil yol geçen kadın olmalı. Nasıl değiştirildiğini bulunca değiştireceğim. En taze bilgiler Midilli-bu bizim koyduğumuz isim tabi- yani Lesvos gezime ait. Oradan başlayacağım.